انتخاب یک حیوان خانگی برای زندگی در آپارتمان یا خانه، تصمیمی است که باید با در نظر گرفتن عوامل متعددی چون جثه، سطح انرژی، نیاز به فعالیت، و خلقوخوی نژاد صورت گیرد. در حالی که بسیاری از سگها میتوانند با صاحبان خود در فضاهای کوچکتر زندگی کنند، برخی نژادها به دلیل نیازهای خاص خود، ممکن است با محدودیتهای فضایی آپارتمان یا خانههای کوچک دچار مشکل شوند و یا حتی رفتارهایی از خود بروز دهند که زندگی مشترک را برای صاحب و همسایگان دشوار کند. این مقاله به بررسی سگ هایی که نباید در خانه نگهداری کنید میپردازد.
۱. هاسکی سیبریایی یا سیبری
در صدر لیست سگ هایی که نباید در آپارتمان نگه داشت هاسکی سیبری قرار دارد؛ این نژاد با استقامت و ظاهری شگفتانگیز، نژادی است که از دیرباز به عنوان سگ سورتمهکش در مناطق سردسیر شهرت دارد. نگهداری این سگ در خانههای کوچک با محدودیت و خطراتی همراه است:
- خطر برای سگ: انرژی فوقالعاده بالا و غریزه قوی جستجو و دویدن این سگ، در صورت عدم تخلیه صحیح، منجر به اضطراب شدید، افسردگی، و رفتارهای مخرب میشود. جویدن وسایل خانه (کابلهای برق، مبلمان) نه تنها خانه را ویران میکند، بلکه میتواند خطر مسمومیت یا آسیب فیزیکی برای سگ به همراه داشته باشد. پارس کردن و زوزه کشیدن مداوم، به خصوص در هنگام تنهایی، باعث فرسودگی عصبی سگ شده و میتواند منجر به آسیب رساندن به خود (مانند لیسیدن بیش از حد پنجهها) شود.
- خطر برای انسان (صاحب و همسایگان): تخریب خانه باعث هزینههای مادی فراوان برای صاحب میشود. پارس کردن و زوزه کشیدن مداوم، آرامش همسایگان را سلب کرده و میتواند منجر به شکایات جدی، تنش و حتی مشکلات قانونی شود. همچنین، یک هاسکی بیحوصله و مضطرب ممکن است رفتارهای غیرقابل پیشبینی از خود نشان دهد، هرچند به ندرت پرخاشگر است، اما جثه بزرگش میتواند ترسناک باشد.
۲. سگهای شکاری مانند بیگل و گری هاوند
سگهای شکاری همیشه پای ثابت لیست سگ هایی که نباید در خانه نگه داری کرد هستند. این سگ ها با حس بویایی فوقالعاده و چابکی مثالزدنی، همراهان وفاداری برای شکارچیان در طول تاریخ بودهاند. این سگها توانایی زیادی در ردیابی و پیدا کردن طعمه دارند؛ بنابراین مناسب نگهداری در محیط محدود آپارتمان نیستند:
- خطر برای سگ: بیگلها با حس بویایی قوی خود، اگر در معرض بوهای جذاب در بیرون از خانه قرار گیرند، ممکن است به سرعت از کنترل خارج شده و فرار کنند. تمایل آنها به دنبال کردن بو، گاهی آنها را به سمت خطراتی چون ترافیک یا مناطق ناامن میکشاند بنابراین باید حتما برای بیرون بردن این سگها از قلاده استفاده کنید. نژادهای سریعتر مانند گری هاوند، در صورت عدم اطمینان از حصارکشی یا کنترل در فضای باز، ممکن است با سرعت بالا فرار کرده و دچار حادثه شوند. کمبود فعالیت بدنی کافی، این سگها را مستعد اضافه وزن و مشکلات مفصلی میکند.
- خطرات برای انسان: صدای بلند و مداوم بیگلها میتواند منبع اصلی تنش با همسایگان باشد. پرخاشگری از سمت سگی که به دلیل بیحوصلگی و عدم تخلیه انرژی، دچار استرس شده، هرچند نادر است، اما در نژادهای قویالجثه میتواند خطرناک باشد. سگهای شکاری که به دنبال بو میروند، ممکن است در مناطق خطرناک یا خصوصی وارد شوند و صاحب را با تبعات ناخوشایند روبرو کنند.
۳. بردر کولی؛ سگ چوپان
این سگ برای چوپانی گزینه مناسبی است اما برای نگهداری در خانههای کوچک توصیه نمیشود؛ به این دلایل:
- خطر برای سگ: هوش فوقالعاده و نیاز شدید بردر کولی به کار یا وظیفه، در صورت عدم ارضا، منجر به اضطراب شدید، وسواس فکری (مانند تعقیب نور یا سایه) و افسردگی میشود. این سگها ممکن است به شدت به رفتارهای تکراری و ناسالم (مانند لیسیدن وسواسگونه) روی آورند. کمبود تحریک ذهنی، میتواند باعث شود آنها راههای خلاقانه و مخربی برای سرگرم کردن خود پیدا کنند.
- نکات منفی برای انسان: تخریب اموال توسط بردر کولی میتواند بسیار گسترده باشد. اضطراب و استرس سگ ممکن است باعث شود رفتارهای غیرمنتظرهای از خود نشان دهد، هرچند به طور کلی با انسانها مهربان است. در محیط آپارتمانی، این سطح از انرژی و نیاز به فعالیت، میتواند صاحب را به طور مداوم تحت فشار قرار دهد و مدیریت آن دشوار باشد.
۴. دالمیشن یا سگ خال دار
دالمیشن یا همان سگهای خالدار معروف کارتونها ظاهر زیبا و متفاوتی دارد اما چندان مناسب نگهداری در آپارتمان یا محیطهای بسته نیست:
- خطرات برای سگ: نیاز دالمیشنها به دویدن و فعالیت طولانی، در صورت عدم تأمین، منجر به بیقراری، استرس و بروز مشکلات رفتاری مانند پرخاشگری ناشی از اضطراب میشود. این سگها همچنین مستعد مشکلات شنوایی و کلیوی هستند که استرس میتواند این مشکلات را تشدید کند. کمبود تخلیه انرژی میتواند منجر به تخریب خانه و پارس کردن مداوم شود.
- تجربه ناخوشایند برای انسان: یک دالمیشن بیحوصله و پرانرژی میتواند در آپارتمان بسیار مخرب باشد. صدای پارس مداوم میتواند آزاردهنده باشد. اگرچه این نژاد عموماً دوستانه است، اما در صورت احساس خطر یا اضطراب شدید، ممکن است واکنش نشان دهد.
۵. ژرمن شپرد؛ سگ محبوب در ایران و جهان
ژرمن شپرد بهترین سگ کارگر همه منظوره است و محبوبیت بالایی دارد اما این سگ را به این دلایل نباید در آپارتمان یا خانه نگه دارید:
- ضرر برای سگ: این نژاد بسیار فعال و هوشمند، در صورت عدم دریافت تحریک کافی ذهنی و فیزیکی، مستعد اضطراب جدایی، پارس کردن بیش از حد، و رفتارهای مخرب مانند جویدن اشیاء یا حفر کردن در خانه است. این مشکلات رفتاری نه تنها کیفیت زندگی سگ را کاهش میدهد، بلکه میتواند منجر به آسیبهای جسمی (مانند آسیب به دندانها یا دستگاه گوارش به دلیل خوردن اشیاء) شود.
- خطر برای انسان: شپرد آلمانی، به عنوان یک سگ نگهبان قوی، اگر مضطرب یا تحت تحریک بیش از حد باشد، میتواند در محیط آپارتمان خطرناک باشد. پارس کردن مداوم برای همسایگان آزاردهنده است. همچنین، نیاز این سگ به فعالیت و آموزش مداوم، فشاری قابل توجه بر صاحب وارد میکند و مدیریت آن در فضای محدود آپارتمان دشوار است.
۶. سگ های نگهبان یا گله بزرگ مثل ماستیف و کانگال
سگهای نگهبان یا گله سگهای مسئولیتپذیری هستند اما به دلایل زیر این سگها مناسب آپارتمان نیستند:
- نکات منفی برای سگ: جثه بزرگ این سگها، در صورت عدم وجود فضای کافی برای حرکت راحت، میتواند منجر به ناراحتی فیزیکی شود. غریزه قوی محافظت، اگر به درستی مدیریت نشود، میتواند باعث شود سگ نسبت به هر فرد یا شیء خارجی واکنش شدید نشان دهد، که این خود باعث استرس برای سگ میشود. همچنین، کمبود فعالیت بدنی مناسب میتواند منجر به چاقی و مشکلات مفصلی در این نژادهای سنگین شود.
- برای انسان: این سگها به دلیل جثه و غریزه قوی نگهبانی، در صورت عدم کنترل یا آموزش صحیح، میتوانند برای غریبهها (و حتی کودکان) خطرآفرین باشند. پارس کردن بلند و مداوم آنها در پاسخ به صداها یا رفت و آمدها، میتواند به شدت زندگی آپارتمانی را مختل کند. همچنین، مدیریت و کنترل یک سگ بسیار بزرگ و قوی در فضایی تنگ، برای بسیاری از افراد دشوار و بالقوه خطرناک است.
بیشتر بخوانید: واکسن هاری برای گازگرفتگی سگ
سگ های کوچک نامناسب برای آپارتمان
برخی از سگهای کوچک نیز وجود دارد که به نظر گزینههای خوبی برای نگهداری در آپارتمان هستند اما اینطور نیست:
- تریرهای کوچک: سطح انرژی بالا، تمایل زیاد به حفاری (حتی در گلدانها یا فرش)، و مستعد پارس کردن زیاد برای اعلام حضور یا هشدار. (مثال: یورکشایر تریر، جک راسل تریر)
- چیوواوا: پارس کردن زیاد و حساسیت بالا به صداهای محیطی، همچنین تمایل به اضطراب جدایی در صورت تنها ماندن.
- شیتزو : گاهی اوقات لجباز و آموزشپذیر نبودن نسبتاً دشوار، نیاز به رسیدگی مداوم به موها برای جلوگیری از گره خوردن که در فضای آپارتمان میتواند چالشبرانگیز باشد.
- پاگ: مشکلات تنفسی ناشی از پوزهی کوتاه (که در هوای آلوده یا گرم آپارتمان تشدید میشود)، و تمایل به مشکلات سلامتی دیگر که نیاز به مراقبت ویژه دارد. همچنین ممکن است به دلیل وابستگی زیاد، دچار اضطراب جدایی شوند.
- داشهوند: مستعد پارس کردن زیاد، به خصوص به صداهای بیرون. همچنین به دلیل ساختار بدنی خاص (پاهای کوتاه و کمر بلند)، مستعد آسیبهای ستون فقرات هستند و نیاز به مراقبت ویژه در بالا و پایین پریدن از مبلمان دارند.
چک لیست کلی تشخیص سگ های نامناسب برای خانه
اگر میخواهید بدانید سگی که انتخاب کردید مناسب فضای آپارتمان هست یا خیر، چک لیست زیر را بخوانید:
- سطح انرژی بالا: نیاز شدید به فعالیت بدنی و دویدن طولانی، بیقراری، تخریب وسایل یا پارس زیاد در صورت عدم تخلیه انرژی. (مثال: هاسکی سیبری، بردر کُلی، جک راسل تریر)
- جثه بزرگ: اشغال فضای زیاد و نیاز به فضای وسیع برای حرکت راحت. (مثال: گرهاند، ماستیف، سنت برنارد)
- نیاز به قلمرو و محافظت: واکنش شدید به صداها و اتفاقات بیرون و پارس کردن مداوم به افراد یا صداهای محیطی. (مثال: ژرمن شپرد، دوبرمن، روتوایلر)
- اضطراب جدایی شدید: عدم تحمل تنهایی و استرس زیاد در صورت تنها ماندن. (مثال: پاگ، چیوواوا، برخی لابرادور رتریورها)
- آموزشپذیری دشوار: لجبازی، سرسختی و عدم تمایل به رعایت قوانین. (مثال: بیگل، شیتزو)
- مراقبتهای خاص: ریزش موی بسیار زیاد، نیاز به رسیدگی مداوم به مو (مانند گره خوردن) و بوی بدن قوی. (مثال: ساموید (ریزش مو)، افغان هوند (نیاز به رسیدگی مو)، شارپی (بوی بدن))
- پارس کردن زیاد: مستعد پارس کردن بی دلیل و مداوم. (مثال: تریرها (مانند یورکشایر تریر)، شیتزو)
نکته مهم درباره نگهداری از این سگ ها
با وجود اینکه این سگها مناسب نگهداری در آپارتمان نیستند اما با این حال برخی افراد همچنان از این نژادها در آپارتمان نگهداری میکنند. نکتهای که باید در نظر داشته باشید این است که نکات ایمنی در خصوص این سگها را رعایت کنید و به خصوص در مورد برخورد این نژادها با غریبه یا کودکان محتاط باشید. همچنین برای بیرون بردن این سگها (پیاده و یا سوار ماشین) و یا در مواقعی که قرار است در محیطهای شلوغ و غریبه قرار بگیرند حتما از قلاده استفاده کنید.
توصیه میکنیم برای اجتماعی سازی این سگها با دامپزشک نیز مشورت کنید. همکاران ما در بخشهای مختلف بیمارستان مرکزی به صورت شبانه روزی آماده ارائه خدمات درمانی و مشاورهای هستند.
سوالات متداول
۲. اگر زمان کافی برای پیادهروی طولانی ندارم، آیا باز هم میتوانم سگ پرانرژی در آپارتمان نگه دارم؟
۳. آیا با آموزش مناسب، میتوان سگهای پرانرژی را در آپارتمان راضی نگه داشت؟
۴. چه اقداماتی میتوان برای کاهش پارس کردن سگ در آپارتمان انجام داد؟
